|
1999
Op 1 januari begon het feestjaar waarin ‘Musis Sacrum’
haar 125-jarig bestaan vierde. Er was al een hele poos aan
de voorbereiding gewerkt en op 3 januari begon men het
jaarprogramma met een nieuwjaarsconcert in een bomvolle
zaal Vermulst, waarbij het vooral opviel dat veel leden
van de ‘Vrienden van Musis Sacrum’ aanwezig waren om de
jarige vereniging te beluisteren. Drumband en majoretten
brachten elk een wervelend programma dat het publiek op de
juiste temperatuur bracht en waarvoor ze een warm applaus
ontvingen.
De Harmonie speelde een bijzonder kleurrijk concert met
een keur aan werken o.a.. de filmmuziek van de
westernklassieker ‘Dances with Wolves’.
Na het concert werden het jubileumlogo en het
jaarprogramma gepresenteerd op een spetterende wijze....
met vuurwerk. Hoe spetterend dit was ondervond de
schrijver van dit boek die als invaller achter de grote
trom stond en vanwege de warmte van de theaterverlichting
zijn uniformjas verruild had voor het drumbandhesje, en
zijn jas achter een bloembak op het podium achter hem had
gelegd.
Toen het vuurwerk begon te spuwen was het te laat, zowel
de jas als de partituur van ‘Dances With Wolves’ zagen er
na het vuurwerk uit alsof ze daadwerkelijk, zoals in de
gelijknamige film, door indianen waren aangevallen en
vertoonden vele brandgaten.
Carnaval stond weer voor de deur en drumbandinstructeur
Harrie Klaus werd Prins Carnaval. Enkele mensen noemden
hem zelfs Prins Klaus. Tijdens de bonte avonden
voorafgaand aan de carnaval trad een selectie van de
drumband op met een act als zwervers die uit diverse
vuilnisbakken en zakken de meest prachtige slagwerkmuziek
toverden.
Ondertussen vorderden de werkzaamheden in de
tentoonstellingsruimte zo goed dat half januari de kachel
brandde.
Op zondag 24januari waren de majoretten van ‘Musis Sacrum’
uitgenodigd om deel te nemen aan de Nederlandse
Kampioenschappen in Nederweert. De voorbereiding was
bijzonder goed geweest, er werden stukjes in de show
veranderd, veel getraind en uiteindelijk was men er klaar
voor. De stemming op de heenweg was al erg goed, dan
omkleden, haren in orde maken, make-up bijwerken, nog even
oefenen, attributen klaarleggen en dan begon de show. Van
begin tot het eind een spetterende circusshow met veel
actie. Het applaus was overweldigend, maar de jury moest
het optreden beoordelen. De uitslag was te gek:
“Nederlands Kampioen”. Groot feest bij ‘Musis Sacrum’.
Op de dag dat de termijn van het Nederlands Kampioenschap
voor de drumband werd beëindigd nam een ander onderdeel
van ‘Musis Sacrum’ de titel weer mee naar Bakel. Uiteraard
stonden drumband en harmonie in Bakel klaar om de
kampioenen in te halen met een serenade, compleet met
Prins Harrie Claus. Het was groot feest.
Voor veel verenigingen was dit natuurlijk een droom dat
je in het jaar waarin je 125 jaar oud werd in je
jubileumboek kon schrijven dat alle 3 de onderdelen van de
vereniging één of meer landstitels mee naar huis brachten.
De fanfare en majorettes elk één keer. En de drumband
zelfs drie keer. Niet elke vereniging kan dit zeggen.
Omdat groepsfoto’s in een snelle wereld al vlug hun
actualiteit verliezen en omdat er geen enkele groepsfoto
van ‘Musis Sacrum’ als Harmonie voorhanden was werd er
besloten om enkele nieuwe groepsfoto’s te laten maken.
Omdat
na de omvorming tot harmonie eigenlijk niet duidelijk was
waar men stond, op welk muzikaal peil, werden ook
voorbereidingen getroffen voor het eerste concours als
harmonie eind 1999. In combinatie met het zeer ambitieuze
feestprogramma zou het voor 1999 een druk en feestelijk
programma worden. Omdat de tekst voor het jubileumboek in
februari 1999 bij de drukker moest liggen is het verdere
nieuws van het jubileumjaar niet opgenomen in de tekst.
Als het feestjaar in 1999 wordt afgesloten en met de
eeuwwisseling de weg naar de volgende mijlpaal voor ons
ligt, kan het bijna niet anders dan dat het een extra
uitdaging moet zijn om ‘Musis Sacrum’ met veel muziek door
de 21e eeuw te spelen en hopelijk nog veel verder… ‘want
Musis Sacrum‘ daar zit muziek in. Op naar de 150 jaar
|